دانلود تصنیف زیبا ، شرح آواز ،آموزش آواز اصیل و سنتی
تحریربه معنای نوشتن و آزاد کردن استعمال شده است ولی در عرف موسیقی منظور دیگری را می رساند.

تحریر را غلت و ترجیح نیز گفته اند،غلت عبارت است از تکرار پی در پی نت اصلی با نت فوقانی خودش که طبیعتا" تعداد تکرار نت مذکور به سلیقه خواننده و بستگی به ملودی آواز دارد.

تحریر همان است که عوام وکسانی که از قوانین و اصطلاحات موسیقی بی اطلاعند به آن چهچهه می گویند.

اگر قبول داشته باشیم که موسیقی هر ملت زبان احساسات و عواطف آن ملت است باید  بپذیریم تحریر از مختصات آواز ایرانی است .در اینجا انواع تحریر و اسم بعضی ازآواز خوانهایی که از آنها استفاده می کردند را آورده ام.

انواع تحریر:

۱- تحریر چکشی:

علی خان نایب السلطنه در آن مهارت داشته است.

۲- تحریر مقطع:

به قولی عارف قزوینی در اجرای آن مهارت بسزایی داشته است.

۳- تحریر زیر و رو:

سید حسین طاهر زاده و تاج اصفهانی در این نوع تحریر تبحر خاصی داشته اند،صداهای با دانگ و کستره بالا مناسبت تام با این نوع تحریر دارند.

۴- تحریر قنه:

تحریری که از بینی خارج می شود و شفافیت صدا در آن کدر می شود.البته کمتر استفاده می شود.

۵- تحریر بلبلی:

سید احمد خان-رضا قلی ظلی و اقبال آذر از جمله کسانی بوده اند که از این نوع تحریرها استفاده می نموده اند.

۶- تحریر دوتا یکی:

اکثر خوانندگان از این نوع تحریر استفاده هایی به عمل آورده و می آورند.

۷- خورده تحریر:

به تحریرهای تزیینی که در آخر کلمات و جمله های موسیقی برای اتمام ملودی به کار برده می شود.

۸- تحریر ضربی:

تصنیف خزان عشق در دستگاه همایون(خواننده بدیع زاده)و بعد از آن حسین قوامی از این تحریرها استفاده کرده اند.

۹- تحریر هلهله:

اکثر خواننگان دوره عهد ناصری و قاجاریه (اقبال آذر)از این تحریرها استفاده می کردند.

۱۰- تحریر فلکی:

به تحریر فوق کرکری نیز می گویند.در آوازهای استاد تاج بارز است.

 

برگرفته از کتاب راه و رسم منزلها   تالیف:اعظمی کیا


نوشته شده در تاريخ جمعه 24 دی1389 توسط ابوالفضل ریاحی